Zaterdag 26 september speelden we thuis tegen de JO7-2 van Delden. De grote jongens van Delden JO7-1 van de week daarvoor stonden nog scherp op ons netvlies en er ging dan ook een zucht van verlichting door het team toen onze tegenstander schoorvoetend ons veld betrad. Je zag onze jongens denken: Dat moet te doen zijn. En zo was het ook. Eigenlijk zijn we in de deze wedstrijd niet 1 keer bang geweest om te verliezen. Wel moet ik zeggen dat als we net zo fel hadden gestreden voor elke bal als de week ervoor, dan hadden we niets heel gelaten van onze tegenstander. Nu waren we veel te lief en lieten de tegenstander nog een beetje “heel”. We dat zijn Noud, Kerem, Tommy, Ties, Miran, Julian, Merijn en Moritz. We speelden zo gezegd wat gezapig. Wel vooral op de helft van de tegenstander maar scoren ging nog niet zo makkelijk. We lieten de tegenstander zelfs af en toe gevaarlijk voor ons doel komen. Gelukkig waren zij ook niet erg trefzeker. Na 10 minuten was het dan toch eindelijk Kerem die de ban brak en het eerste doelpunt scoorde. Het leek erop dat hij dacht: En nu is het wel klaar met rustig aan doen. Hij versnelde een paar keer van achteruit en soleerde vrij makkelijk al zigzaggend naar het doel van de tegenstander en maakte het koelbloedig af. Vervolgens namen we weer gas terug en waren we even vooral aan het verdedigen. Vlak voor rust hadden we weer even een opleving en scoorde Noud uit een heuse scrimmage voor de goal van Delden. 2-0.

Na rust kwam er eindelijk wat meer pit in het spel. Zowel aanvallend als verdedigend waren we feller dan voor rust en Delden kwam steeds minder vaak aan de bal. Toch scoorden we maar 2 keer.  Eerst scoorde Noud nog een keer. Ook hij wist een solo van achteruit mooi af te ronden. Snel daarna scoorde Kerem de 4-0. Met nog een paar minuten te gaan dachten onze jongens nog even alleen aan aanvallen en zo kwam het dat Delden heel makkelijk nog tot scoren kwam. Eindstand 4-1. Volgens ondergetekende had de uitslag veel groter kunnen uitvallen maar onze toppers lieten niet het achterste van hun tong zien.

Zaterdag 3 oktober stond de uitwedstrijd tegen Hoeve Vooruit JO7-1 op het programma. Helaas waren Tommy en Ties afwezig. Maar wel kwam Luc voor het eerst ons team versterken.  In de 1e helft moesten we even wennen aan het veld. Ten eerste speelden we op erg glad kunstgras, waardoor we de bal soms moeilijk onder controle kregen. Verder klopte de afmeting van het veld niet. Het veld was een stuk korter. En hier, zo bleek, was onze tegenstander wel aan gewend. Ze schoten vooral van ver op goal en omdat het veld zo kort was, was de kans dat de bal in 1 keer de goal in ging behoorlijk groot. Na 5 seconden kwamen we dan al op die manier met 1-0 achter. Een beetje beteuterd stonden onze helden naar de bal in de goal te kijken. Gelukkig waren we voetballend veel beter dus gingen onze jongens vol goede moed op zoek naar de gelijkmaker. En wij deden dat dus wel voetballend. Van achteruit werd er gezocht naar de vrijstaande man waarna ze al overspelend richting goal gingen. Uiteindelijk was het Kerem die de 1e goal maakte. Grote blijdschap! Even later was het weer Delden wat scoorde door een schot van helemaal achterin het veld op ons lege doel. Immers een keeper hebben we niet bij de 4 tegen 4 en onze laatste man stond aanvallend opgesteld. 2-1 achter. Even weer recht zetten dus. Inmiddels was Luc het veld ingekomen om zijn debuut te maken. En dat werd een heel mooi debuut want na een paar minuten al scoorde hij met een verwoestend hard schot in de linker hoek. En ook nu weer na mooi samenspel met Moritz en Julian. 2-2. Delden mocht aftrappen en meteen dook Noud op de bal en soleerde naar voren om vervolgens simpel de bal in de goal te schieten. 2-3. Delden bedacht dat de aftrap anders moest, de bal werd meteen hard richting ons doel geschoten. Gelukkig stond daar Merijn goed op te letten. Hij speelde de bal meteen naar links waar Julian de bal doortikte naar Miran die op avontuur ging richting Deldens doel. De ene na de andere tegenstander ging hij voorbij, een aantal zelfs 2 keer en uiteindelijk belande hij met bal en al in de goal. Wat een doorzettingsvermogen. Dat leverde de 2-4 op. Het mooiste was dat Miran zelf niet door had dat hij gescoord had. Delden besloot om het tij te keren nu helemaal niet meer te gaan voetballen, alleen nog maar harde ballen, op goed geluk naar voren schieten. Nou en geluk hadden ze. Op deze manier scoorden ze de 3-, 4-, 5-, 6- en 7-4. Allemaal nog in de eerste helft.

Natuurlijk moest er even gepraat worden in de rust. Ten eerste liet ondergetekende weten dat alle spelers erg goed hadden gespeeld, en dat we zeker gingen winnen als we even iets anders gingen spelen. Onze tactiek was simpel. De laatste man blijft ook tijdens het aanvallen meer achterin staan zodat onverwachte schoten van Delden opgevangen kunnen worden. Onze toppers waren het er wel mee eens aangezien de coach beloofde dat ze dan zouden gaan winnen. Meteen na de aftrap zetten we meteen druk op onze tegenstander en bleef Kerem wat hangen. Na een paar minuten was het Luc die zich door de verdediging van Delden wurmde en de 7-5 scoorde. Nog 3 te gaan voor de winst. Even later was het Miran die net als Luc de ene na de andere tegenstander passeerde en de 7-6 scoorde. Bijna op gelijke hoogte. Alle spelers waren nu fanatiek. Moritz ontpopte zich tot een heuse balveroveraar. Elke keer wanneer Delden richting goal liep of schoot, kwam Moritz ertussen. Kerem, Noud en Luc waren druk met zowel verdedigen als aanvallen en soms was het moeilijk om een keus te maken, nu de tactiek in de 2e helft was aangepast. Dus er werden heel wat meters afgelegd om na de aanval snel weer te helpen verdedigen. Het wierp wel zijn vruchten af want Delden kwam niet meer tot scoren. Merijn kwam een keer gevaarlijk op links door maar schoot jammer genoeg net naast. Luc had meer geluk en kon 5 minuten voor tijd na een voorzet van Julian de gelijkmaker scoren met een snoeihard schot, 7-7. In de laatste 5 minuten werd er door de jongens nog alles op alles gezet om te scoren en te zorgen dat Delden niet kon scoren. Beide is gelukt. Luc schoot 4 keer achter elkaar op doel. De eerste 3 keer tegen een tegenstander aan en de 4e keer was het raak. 7-8. De aanhouder wint. Als coach ben ik erg trots dat deze jongens zo goed terug zijn gekomen van een grote achterstand en een mooie overwinning in de wacht hebben gesleept.

Heleen Klein Poelhuis.